In een project in Midden-Brabant liep het planproces vast op een clausule die de ontwikkelaar verplichtte de inrichting van de openbare ruimte ‘naar genoegen van het college’ uit te voeren. Wat bedoeld was als comfort voor de gemeente, bleek in de praktijk een open einde dat op elk moment kon worden ingeroepen. We leggen uit hoe we dit hebben ontward en welke alternatieve formulering wij nu standaard voorstellen.