Bestuurlijke lus

Aanvullende motivering kan een in tussenuitspraak vastgesteld plangebrek repareren — gebruik de hersteltermijn volledig en onderbouw elk aangewezen gebrek.

De Afdeling had in november 2025 vastgesteld dat het bestemmingsplan 'Koggenland - Luitje Broekemastraat 2024' een gebrek bevatte en de raad een hersteltermijn van 20 weken gegeven. De raad gaf aanvullende motivering; de Afdeling beoordeelde in deze einduitspraak of dat herstel slaagde. De uitspraak bevestigt het bestuurlijke-luspatroon: een tussenuitspraak is geen vernietiging maar een kans. Voor teams die bestemmingsplanprocedures begeleiden geldt: documenteer bij elke tussenuitspraak precies wélk gebrek is aangewezen, stel een interne deadline ruim vóór de 20-wekentermijn en toets de nadere motivering vooraf op de criteria uit de tussenuitspraak.

Na een tussenuitspraak moet het herstelbesluit tijdig én inhoudelijk deugdelijk zijn — oppervlakkig repareren volstaat niet.

De Afdeling constateerde in augustus 2025 een gebrek in het bestemmingsplan 'Anna van Hannoverstraat 4' van Den Haag en gaf de raad 26 weken om dit te herstellen. De raad stelde op 29 januari 2026 een gewijzigd plan vast, waarna de Afdeling de einduitspraak deed. De bestuurlijke lus biedt een tweede kans, maar de einduitspraak toetst het herstelbesluit zelfstandig: een formeel tijdig besluit dat de geconstateerde gebreken niet werkelijk wegneemt, riskeert alsnog vernietiging. Zorg bij herstelbesluiten dat de motivering direct ingaat op wat de tussenuitspraak heeft aangewezen.

Na een tussenuitspraak met herstel-opdracht bepaalt de Afdeling of het herstelbesluit elk benoemd gebrek daadwerkelijk dicht.

In 2023 stelde de gemeente Helmond het bestemmingsplan 'Buitengebied Helmond - administratieve herziening' vast. De Afdeling constateerde gebreken en droeg de raad bij tussenuitspraak (juli 2025) op die binnen 26 weken te herstellen. De raad stelde vervolgens een gewijzigd herstelbesluit vast. De einduitspraak draait om de vraag of dat herstelbesluit de aangewezen gebreken adequaat opheft. Praktisch punt: na een tussenuitspraak met gebrekherstel-opdracht moet het herstelbesluit elk specifiek benoemd gebrek gericht adresseren. Een brede planaanpassing die de kern van de gebreken omzeilt, overleeft de eindtoets niet.

Een herstelbesluit moet de vastgestelde gebreken exact afdekken — niet meer, niet minder.

De Afdeling had in november 2024 gebreken vastgesteld in het bestemmingsplan voor woonpercelen aan de Langstraat in Leende en de raad opgedragen die binnen 26 weken te herstellen. In deze einduitspraak beoordeelt de Afdeling of het herstelbesluit de opdracht correct uitvoert. De les voor planteams: de bestuurlijke lus geeft de raad een tweede kans, maar het speelveld is beperkt — de reparatie moet de aangewezen gebreken precies dichten, zonder ruimte voor nieuwe beleidskeuzes. Wie al bij de eerste vaststelling zorgt voor solide motivering en volledig onderzoek, voorkomt dit tijdrovende tussenstadium.