Vergunning & APV

Natura 2000-bezwaren horen bij de provincie, niet bij de APV-toets.

Een stichting verzocht een voorlopige voorziening tegen de evenementenvergunning voor het Openlucht Filmfestival 2026, stellende dat de burgemeester de gevolgen voor nabijgelegen natuur had moeten meewegen. De voorzieningenrechter wijst dit af: 'bescherming van het milieu' in art. 1:8 APV ziet alleen op het woon- en leefmilieu van omwonenden, niet op Natura 2000-waarden of beschermde soorten. Die toets ligt bij de provincie via de Omgevingswet. Voor het evenementenvergunningenteam is dit een scherpe afbakening: milieu- en natuurbezwaren van derden horen thuis in het omgevingsrechtelijke spoor, en weerleggen ze niet de APV-weigeringsgronden.

Weigering exploitatie- én alcoholvergunning voor één locatie staat; let op samenloop van toetsingskaders.

De burgemeester van Rotterdam weigerde De Zeebries een exploitatievergunning en een alcoholwetvergunning voor strandperceel Zeekant 111 in Hoek van Holland. De Raad van State bevestigt die weigering in juni 2026. Praktisch punt: wie een strandlocatie wil exploiteren heeft te maken met twee afzonderlijke vergunningstelsels (APV en Alcoholwet) die elk hun eigen weigeringsgronden kennen. Een aanvraag die op één van beide stuit, houdt geen stand. Controleer bij vergelijkbare aanvragen of beide sporen inhoudelijk houdbaar zijn vóórdat je adviseert dat de vergunning haalbaar is — een zwak dossier op één as trekt de hele aanvraag mee omlaag.

Artikel 1:6 APV geeft geen zelfstandige intrekkingsbevoegdheid — check je onderbouwing.

De burgemeester trok een exploitatievergunning en alcoholwetvergunning in wegens slecht levensgedrag van een vennoot. De rechtbank schorste beide besluiten. Artikel 1:6 APV mag niet als zelfstandige intrekkingsgrond dienen voor de exploitatievergunning — daarvoor is een specifieke grondslag in de vergunningsbepalingen zelf nodig. Bovendien was het gestelde slecht levensgedrag onvoldoende onderbouwd. Voor het evenementen- en horecateam: controleer bij intrekkingstrajecten altijd of de gekozen APV-bepaling ook daadwerkelijk een intrekkingsbevoegdheid bevat, en zorg dat de feiten over gedrag deugdelijk zijn gedocumenteerd voordat een besluit wordt genomen.

Voorwaarden aan een parkeerontheffing zijn geldig als ze direct samenhangen met het vergunde gebruik.

De gemeente Haarlem verleende een parkeerontheffing voor een jaarlijkse antiekmarkt op het Schelpenpad, maar verbond daar voorwaarden aan. De Raad van State oordeelt dat het college die voorwaarden rechtmatig heeft gesteld. Voor de praktijk betekent dit: bij het verlenen van ontheffingen van parkeerverboden via de APV mag het college voorschriften opnemen die samenhangen met de reden van ontheffing — denk aan toegankelijkheid van het trottoir of doorgang voor hulpdiensten. Organisatoren van evenementen met parkeerontheffing moeten rekening houden met nalevingsplichten die verder gaan dan alleen het parkeerverbod zelf.

Beroep op de uitzonderingsclausule in de APV verplicht het college tot een inhoudelijke motivering — niet tot een standaardweigering.

Een marktverkoper vroeg ontheffing voor een standplaats bij het PSV-stadion. Het college weigerde, maar legde niet uit waarom de situatie geen 'uitzonderlijk geval' opleverde in de zin van de APV — terwijl eiser daar expliciet een beroep op deed. Rechtbank Oost-Brabant verklaart het beroep gegrond: wie een uitzonderingsclausule in de APV opneemt, moet ook beoordelen of die clausule van toepassing is. Voor evenementen-adviseurs is de les praktisch: als een APV een veiligheidsventiel biedt, moeten weigeringsbeslissingen dat ventiel inhoudelijk adresseren — anders sneuvelen ze bij de rechter.

Een vovo stopt een evenementenvergunning zelden — begrijp waarom de rechter terughoudend toetst.

Omwonenden vroegen de rechtbank Overijssel om een bierfestival in Deurningen op zondag 12 oktober 2025 te verbieden. De rechtbank weigerde de voorlopige voorziening. De vergunning, alcoholontheffing en Zondagswet-ontheffing lagen er rechtmatig. Voor het evenemententeam bevestigt dit de lijn: zolang geluidsnormen zijn vastgelegd en de APV-voorwaarden zijn nageleefd, heeft een rechter bij een vovo weinig aanleiding om in te grijpen. Leg bij vergunningverlening dus altijd concreet vast welke voorschriften gelden — dat maakt het verweer bij een kort geding aanzienlijk eenvoudiger.